***

9a4c9ba35026 გულითაც რომ მდომოდა მაინც ვერ გაპატიებდი იმ შემოდგომას როცა
მაწვიმდა ქარში უშენოდ.

ლექსებს აღარ ვწერ , დავამსხვრიე წარმოსახვები.
ფუჭად ვიხსენებ წარსულს განდევნილს.
აღარც ბილიკებს მივუყვები ერთდროს გაცვეთილს
მიგატოვე, არა და მინდა შემოგცვა ჩემი სამოსი.

მე დავაგნგრიე ბუდე ეზოში, სადაც სახლობდა იმედი შარშან.
და შევუერთდი მე იმ ბეღურებს რომლებიც მარტოდ ებრძვიან ზამთარს.
მინდოდა მაგრამ ვერ გაპატიე ის შემოდგომა,
როცა უშენოდ მაწვიმდა ქარში…

ავთო ვაშაკიძე

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s